Een privé iOS-toetsenbord, en hoe je de bewering nagaat

Het goede nieuws is dat iOS de bewering controleerbaar maakt. Je hoeft niemand op zijn woord te geloven.

Eén schakelaar bepaalt de rest.

Volledige toegang is de toestemming die een toetsenbord het netwerk, de gedeelde container en het klembord geeft. Alles op deze pagina hangt eraan, en er is een aparte pagina over wat die waarschuwing betekent en wat iOS hoe dan ook afdwingt.

Wat hier telt is smaller: zodra een toetsenbord het netwerk kan bereiken, gaan de beloftes het werk doen dat de sandbox eerst deed. Dus moeten ze nagegaan worden.

Wat je moet nagaan.

• Probeer het zonder volledige toegang. Als typen, correctie en voorspelling doorgaan, bereikten die delen het netwerk sowieso nooit. Eén dag vertelt je meer dan een pagina beloftes.
• Zoek naar een inlog. Een toetsenbord met een account heeft ergens om te laten wat je typt.
• Lees de privacykaart van de app. De ontwikkelaar ondertekent hem en de App Store toont hem voor je iets installeert.
• Vraag ook over de app. Correctie kan op de telefoon draaien terwijl de app eromheen nog steeds meldt wat je ermee deed. Dat zijn twee losse vragen.
• Waar het AI-deel verbinding maakt. Op de telefoon, op de server van de ontwikkelaar, of op een sleutel van jou zijn drie verschillende antwoorden met drie verschillende gevolgen.

Waar EFKey past.

Er is niets om te uploaden en nergens om het heen te uploaden, want er is geen EFKey-server. Correctie, voorspelling en het ontcijferen van vegen draaien allemaal op de telefoon, en een correctie kost ongeveer 1,7 ms om te beslissen. Volledige toegang is optioneel en geeft je trilfeedback en het klembord, en geef je hem liever niet: doe het dan niet.

Waar een cloudmodel bij komt kijken breng je je eigen sleutel mee, en die kan naar je eigen computer wijzen. Het adres is een tekstveld, dus het kan naar Ollama of LM Studio op je eigen computer wijzen, net als naar al het andere dat het OpenAI-compatibele protocol spreekt. De sleutel woont in je Sleutelhanger.

Waar het niet past.

Twee dingen verlaten de telefoon wél, en allebei zet je ze zelf aan. Tekst die je via vertaling, dictaat of AI-bewerkingen verstuurt gaat naar de aanbieder waar jouw sleutel bij hoort, en dat is jouw account en niet het mijne. Het GIF-zoeken praat met een GIF-dienst, want dat is de enige manier waarop een GIF-zoekopdracht kan werken.

Taalpakketten worden van een CDN gedownload als je een taal toevoegt. Dat verzoek is een gewone download door de app, nooit door het toetsenbord, en het draagt niets omhoog.

Snelle antwoorden.